O galego, castigado sen festa

Pensemos en tres festas “rachadas” galegas, desas que congregan milleiros e milleiros de persoas. Abofé que neste momento tes moitas na cabeza, así que concretamos: unha é recente e celébrase en Lugo. A outra é popular e nos últimos anos está a “oficializarse”; a terceira é a festa galega por antonomasia. Son o Arde Lucus, o San Xoán coruñés e as festas do Apóstolo en Compostela.

As tres pouco teñen que ver entre si: tres cidades diferentes, tres orixes idem. Unha naceu hai pouco máis dunha década da teima dun grupo de amigos que pensaron para Lugo unha festa de ambientación romana. A segunda, o San Xoán, é unha festa tradicional e popular que se celebraba en todos os barrios da Coruña e que baixou cara a praia primeiro coa xente de Alexandre Bóveda e despois debido á presión urbanística (nos barrios non quedan “descampados” onde prender as cacheiras). A terceira, a santiaguesa, é o día grande do país.

Nada en común, repetimos. Agás a lingua. O concelleiro de Festas santiagués sentenciou o que pasa nas tres: “Al gallego no hay que darle mayor importancia“. E abofé que non se lle dá.

En Compostela, a narración e o espectáculo da noite do 24 de xullo quedará “a gusto de la empresa que lo programe”. Como se lle dá falar en ruso e poñer vídeos de flamenco. O concello aí non ten nada que dicir. Na Coruña vén de iniciarse nas redes sociais unha campaña que procura “Sanjuaneros” e eu pregúntome se os citados “Sanjuaneros” serán un grupo de habaneras ou unha confraría de Semana Santa. Dos últimos 100 tuits, 1 en galego ILG-RAG e 2 en galego do sur, para solaz dos de AGAL. Nas redes do Arde Lucus máis do mesmo: nin chío en galego e menos na súa páxina de Facebook.

Mil festas máis para a lingua galega rezaba a campaña iniciada en 2008 en Redondela, ampliada ao país e vixente durante moitos anos. Partía co obxectivo principal do fomento social do uso do idioma, nomeadamente nas festas patrimoniais de Galicia. Das de aldea, para entendernos. Das grandes non se fala. Nas grandes non se fala.

O galego, como mal estudante, fica o verán castigado na casa (consistorial) sen festa.

2 reflexións sobre “O galego, castigado sen festa

  1. Pingback: Éche oque hai_ O galego, castigado sen festa

  2. Pingback: Lingua galega | Pearltrees

Os comentarios están pechados.